Η Ελληνική Θρησκεία δεν στηρίζεται σε αυθαίρετα δόγματα. Τα θρησκευτικά δόγματα είναι διαστρεβλώσεις των φιλοσοφικών δογμάτων. Αντίθετα από αυτά, είναι θέσεις, κατά το πλείστον χωρίς ουσιαστικό, επιστημονικό, φιλοσοφικό και θεολογικό αντίκρισμα, στατιστικής ασάφειας και διαπιστωμένης αβεβαιότητας, υποχρεωτικώς δεκτά και υπεράνω πάσης αμφισβητήσεως, επεβλήθησαν από αυθεντίες ατομικές ή συλλογικές σε αδαείς οπαδούς τους, τους οποίους και έστρεψαν εναντίον κάθε τι του Ελληνικού και που με το αιτιολογικό της θεοπνευστίας, θέλησαν να δώσουν την βαρύτητα της αποδεικτικής λογικής και της αληθοφάνειας των οποίων στερούνται. Η απόρριψη δε ή παρερμηνεία έστω και ενός δόγματος αποτελεί αιτία αιρέσεως. Στα πλείστα δόγματα η απάντηση είναι διττή. Ορθόν ή λάθος. Μη δυνάμενοι να αποδείξουν με βεβαιότητα 100% την ορθότητα της θέσης κάθε δόγματος, η πιθανότητα να είναι ορθή η θέση αυτή είναι 50%. Και αν η ορθή απάντηση είναι συνδυασμός περισσοτέρων δογμάτων η πιθανότητα να βρούμε την σωστή απάντηση μειώνεται εκθετικά. Δηλαδή η πιθανότητα ορθής απάντησης από τρία δόγματα είναι 50%*50%*50%=12,5% Όταν η μία από τις δύο επί μέρους απαντήσεις το ορθόν ή λάθος που έχει πιθανότητα αληθείας κάθε μια 50%, επιβάλλεται συνολικά ως ορθή 100% αποτελεί λόγο και απόδειξη ότι στο σύνολό τους τα δόγματα είναι ψευδή. Δεν υπάρχει ορθό δόγμα ή ορθή δόξα όταν θεωρείται ως σωστή μόνον μία απάντηση. Αυτά τα δόγματα είναι αυθαίρετα, είδωλα χωρίς οντολογικό αντίκρισμα, αναπόδεικτα, απαξίες της ζωής, αναχρονιστικά και σκοταδιστικά νοητικά εργαλεία, μη ελέγξιμες θέσεις, που αναδεικνύονται στην ολότητά τους ψευδή, με το φως του αποδεικτικού ελέγχου. Είναι κάτωθεν και αυτής της τελευταίας βαθμίδας στην νοητική ιεραρχία όπως προσδιορίζεται από τον Πλάτωνα, (επιστήμη, διανόηση, πίστη και δόγμα).

Κατά τον Πλάτωνα η ανθρωπίνη γνώσις αρχίζει με την εικασία, εξ΄ αυτής ανυψώνεται εις την πίστιν, εξ΄ αυτής εις την διάνοιαν και εξ΄ αυτής εις την επιστήμη, η οποία είναι η ασφαλής και αναμφίβολος γνώσις.

Ο Πλάτων ονόμασε την πίστη νόθο συλλογισμό και κατώτερη γνωσιολογική λειτουργία από την διάνοια και την νόηση, επί μέρους έννοιες της επιστήμης. Κατά τον Πλάτωνα δόγμα είναι η εικασία με την πίστη

Τα δόγματα, αυτά χρησιμοποιήθηκαν ως νοητικά εργαλεία επιβολής βίας με την πλειοψηφία των αδαών ή και επικίνδυνων πολλές φορές οπαδών που το παρατηρούμε και στη σύγχρονη εποχή.